[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 111 تا 113 ] وَ قالُوا لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ كانَ هُوداً أَوْ نَصارى تِلْكَ أَمانِيُّهُمْ قُلْ هاتُوا بُرْهانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 111 ) بَلى مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَه لِلَّه وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَه أَجْرُه عِنْدَ رَبِّه وَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 112 ) وَقالَتِ الْيَهُودُ لَيْسَتِ النَّصارى عَلى شَيْءٍ وَقالَتِ النَّصارى لَيْسَتِ الْيَهُودُ عَلى شَيْءٍ وَهُمْ يَتْلُونَ الْكِتابَ كَذلِكَ قالَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ فَاللَّه يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كانُوا فِيه يَخْتَلِفُونَ ( 113 ) معنى لغات : « هود » بمعنى يهود يا عدّه‌ى يهود . « اماني » جمع امنيّه آنچه به آن آرزو مىرود و دروغ . « هاتُوا » بياوريد . « 1 » « برهان » دليل حجّت وسيله‌ى اثبات مطلوب « يَتْلُونَ » از مصدر تلاوة بمعنى خواندن و قرائت كردن . مورد نزول : روح البيان : نقل شده است چون مسيحيان نجران حضور پيغمبر رسيدند يهود هم آمدند و با يكديگر گفتگو كردند و هر يك ديگرى را تكذيب كرد او گفت ما اهل بهشتيم آن ديگرى گفت نه شما بلكه ما هستيم اين آيه براى نقل افكار آنهاست و بعضى چنين تعبير كرده‌اند كه براى دشمنى پيغمبر هر دو دسته موافق شدند و گفتند : بهشت منحصر است براى يهود و نصارى و ديگرى بهره ندارد . ترجمه : 111 [ آنهائى كه مدّعى هستند دين و كتاب دارد ] مىگويند درون بهشت نشود مگر آنكه يهودى باشد يا مسيحى اين آرزوئى است [ كه خود را بدان خوشدل دارند ] . اى پيغمبر به آنها بگو اگر راست مىگوئيد دليلى براى اثبات ادعاى خود بياوريد 112 آرى كسى كه خود را به خدا بسپارد و نيكوكار باشد مزد او نزد خدا ذخيره است البتّه چنين مردمى ز چيزى باك ندارند و هرگز اندوهناك نباشند .

--> ( 1 ) ( اين كلمه اسم است و معنى فعل از آن استفاده مىشود )